เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 559 / 734

ประโยค - มังคลัตถีกบนี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้าที่ ๖๐ ของคนโน้น " แล้วเที่ยวไปตามลำดับประตู ชื่อว่า โลลูปวิวรรชน- สันโดด ( สันโดดในเว้นความโลเลเสีย ). การที่ภูมิอาจอัดภาพให้เป็นไป แล้วธีมที่สร้างหมอง หรือป

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำความสะอาดจีวร โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับการที่ทั้งผู้ทำและวัสดุที่ใช้มีส่วนในการพัฒนาจิตใจ ผ่านขั้นตอนต่าง ๆ ของการทำงาน ซึ่งรวมถึงการกำหนดปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพของการทำงาน ปลำดับแล

ประโยค ๑ มังคลติดตามนี้เป็นแปล เล่ม ๑ หน้า 61 ที่บุคคลนำวางไว้ที่ถนนเป็นต้น หรือที่ศาลพารักษ์ หรือที่บุคคลนำวางไว้แทบเท้า แล้วทำ ชื่อว่า สุตตสันโดษ ( สันโดดในคำ) ก็ในเวลาที่ผ้าดิฐ พิงสอยยิ่ง ๗ ครั้ง ใ

บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติตามหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เช่น การใช้ผ้าและอุปกรณ์ต่างๆ ในการฝึกปฏิบัติ โดยเน้นถึงความเหมาะสมในการใช้องค์ประกอบที่มีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นน้ำอ้อม หรือการใช้สีต่างๆ เพื่อหลีกเลี่ย

ประโยค ๕ - มังคลติดตามนี้แปล เล่ม ๔ - หน้าที่ ๖๔ อุปกรณ์อย่างนี้ว่า " เราบริโภคินหมดแล้ว จักตามรักษาสมณะธรรม" ดังนี้แล้ว บริโภคชื่อว่า อุปกรณ์สันโดษ ภิกษุไม่พึงรับประคบุนเทบที่ทายกบรรจุติมบาตรแล้วนาม

ในหลักการของพระพุทธศาสนา การบริโภคต้องเป็นไปอย่างมีสติและไม่ตระหนี่ โดยเฉพาะในฐานะภิกษุ การรับประทานอาหารควรคิดถึงเหตุผลที่ว่าเป็นการรักษาธรรมชาติและลดความทุกข์ การมีสันโดษในชีวิตคือการยินดีและพอใจในส

ประโยค- มังสิตกัคติปีนี้เป็นเพล เล่ม 4- หน้า 67 นริศานเรนวา ความว่า การถอดเอาผ้าผ้ายบและละเอียดเป็นต้น ตามที่ได้แล้วกระทำ โดยทำเองที่จะเพียงพอแก่ไตรจิวมีอันตรวาสก เป็นต้น ที่จนประสงค์จะนำนันเเล บทว่

บทความนี้กล่าวถึงการถอดผ้าผ้ายบและรายละเอียดโดยมุ่งเน้นที่การบรรโภจิวและการประกอบมณฑล จากการตีความและคำอธิบายของพระอรรถกถาจารย์ นอกจากนี้ ยังอธิบายถึงการไม่ทำความแปลกและความสำคัญของการบรรโภจิวเพื่อให้

ประโยค - มังคลดาบทนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๖๘ ภิกษุ ย่อมตรีกว่า "วันนี้เราจักเที่ยวบิณฑบาต ณ ที่ไหนหนอเเล" เมื่อพระเถระถามว่า "พรุ่งนี้" พวกเราจักเที่ยวบิณฑบาต ณ ที่ไหน? กว่า "ในบ้านโน้น ขอรับ" นี่เป็นการใ

บทความนี้กล่าวถึงการบิณฑบาตของภิกษุในฐานะแห่งการดำเนินชีวิตและการพิจารณาในพระธรรม โดยมีพระอรรถกถาจารย์ให้คำอธิบายเกี่ยวกับความคิดและการตอบสนองของภิกษุที่พึงมีในกิจกรรมบิณฑบาต ซึ่งยืนยันว่า การรู้จักพอ

ประโยค - มังคลัตถทีนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า 69 บทว่า ปานฉะนว เป็นพียงแท้น้อย โดยประมาณพออิงอัคภาพให้เป็นไปแห่งตำหนิ่นั้น. พระอธิการอาจารย์ เพื่อจะแสดงเหตุในนํ้่วื้อ อุปะ คหุเหตุผุ้ง ปานฉะนี้ จึงกล่าว ค

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความหมายของบทประโยคในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่สาระสำคัญของคำสอนที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคและการประพฤติตนในระดับที่เหมาะสม การอธิบายไปถึงการที่พระอธิการอาจารย์ได้วางหลักประพฤติแ

ประโยค - มังคลติภาคนี้นี่แปล เล่ม ๔ หน้า 70 สองบทว่า ปัญญาปฏิทา วุฒุตนเยนวา คำว่า สันโดใน เสนาสนะเหล่านั้น พึงทราบโดยยิ่งกล่าวแล้วในบิณฑบาตนั้นและ ตามสมควร โดยประกอบเป็นต้นว่า วิญญูผู้นี้ ย่อมตรัสว่า

เนื้อหาในมังคลติภาคนี้กล่าวถึงการแสดงปัญญาปฏิทาและสีณโดในปัจฉะ ซึ่งสามารถนำความรู้ไปใช้ในบิณฑบาตได้ โดยมีพระผู้พระภาคตรัสถึงความสำคัญของอริยวงศ์และการปรา*ษณาที่ไม่ควรทำในสถานการณ์ต่างๆ เน้นประการที่ทำ

ข้อความจากภาพที่คุณให้มามีดังนี้: ประโยค ๕ มังคลัดถาที่นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๗๑ ไว้ว่า "จันโดนนี่แม่ทั้งหมด ซึ่งมีประเภทตามที่กล่าวมานี้ พระผู้มี พระภาค ตรัสให้ชื่อว่า สนฺทุปฺโภ สนฺทุปฺโโ นั้น พึงทราบว

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับมงคลและอติจิตฺตาในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของการมีความปรารถนาที่เหมาะสมและการหลีกเลี่ยงความมักใหญ่. นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการวิเคราะห์และคำสอนจากอรรถกถาต่างๆ เพื่

ประโยค- มังสติถะนี้นี่แปล เล่ม ๔ หน้า 72 ทำการอธกษุ ครุ อักษรให้เป็น ค อักษร." อนุญาติทูทุกข์ที่วังวังว่า " บทว่า เนตรจิติวาณน ความว่า โดยการแปลก ครุ อักษรให้ความเป็น ค อักษร." ภูฏิกเอากับนิน อังคุตตร

เนื้อหาอธิบายถึงการแปลครุอักษรให้เป็นคอักษร และความหมายของคำในตำรา เช่น ความปราณในปัจฉิมเอกนิบาต อังคุตตนิกาย รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสังฆรีเมและการใช้บาตรของภิกษู การเปลี่ยนแปลงนมในบาตร การกินและการแ

ประโยค - มังกิดตามปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 74 ความทะยานอยากไม่มีที่สิ้นสุด กล่าวคือความปรารถนาในกมคุณ นั้น ๆ พระราชกฤษฎีว่า อติภูจินา ความโลภที่เป็นไปล่วง พระราชกฤษฎีว่า อติโลโก บทว่า อติโลกมเทน จ ความว่า

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับความทะยานอยากและความโลภที่ไม่มีที่สิ้นสุด ตามที่ระบุในพระราชกฤษฎี ว่าความปรารถนาเกินขอบเขตสามารถนำไปสู่การเสื่อมจากประโยชน์ของตน ความโลภนั้นเกิดจากความเมาของอำนาจ ความต้องการที่

ประโยค- มังคลดาหปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 77 ว่า "แม่บุญนี้ คงทำกรรมเช่นกับกรรมที่ทำ ๆ จึงปรากฏนะ เสวยผลของกรรมนัน้น" แล้วจึงจางลงบนกระหมอมของเขา แล้ว หนีไป. [๑๓๕] ฐิฏิกังสิติดสุวณว่า อธิบายว่า เพราะความโล

บทนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและผลกรรมที่ปรากฏในชีวิตประจำวัน โดยเน้นถึงความโลภในทรัพย์และอันตรายที่มาพร้อมกับมัน การแสดงถึงบทบาทของกรรมในชีวิตของนายมิติวินทุก และพระโพธิสัตว์ในเนื้อหา มีการพูด

ประโยค - มังกรดึกที่นี่นี้แปล เล่ม ๕ หน้า 78 ลำดับนั้น พระโพธิสัตว์ เมื่อจะแสดงธรรมที่เขาทำไว้นั้นแกเขาจึงกล่าว ๓ คาถา ในฤดูทวารราชดา ในสถานบำบัดว่า "เพื่อน ท่านได้ทรัพย์ตั้ง ๒๐ แสน มิใช่นิด หน่อย มิ

ในบทนี้ พระโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมเกี่ยวกับการสะสมทรัพย์จำนวน ๒๐ แสน โดยกล่าวถึงการค้าและการทำบุญ ฤดูทวารราชดา, ทำให้ผู้ฟังได้เข้าใจถึงการทำกรรมดีและความสำเร็จที่เกิดขึ้นผ่านคำสอนนี้. อรรถกถาเพิ่มเติมให้

ประโยค - มังคีดยติในนี้แปล เล่ม ๔ หน้าที่ 79 ใหญ่ อันสามารถให้รื้อโลดขึ้น (จนได้) บทว่า อุปสุติย คือ มีความสำเร็จน้อย ได้แก่ มีความพินาศมาก สองว่าก จุตพลิ อรฺุณ ความว่า ด้วยผลแห่งอุบายกรรม ที่ทำไว้หว

บทความนี้ทำการวิเคราะห์และแปลความหมายของข้อความในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับผลแห่งอุบายกรรมที่มีผลต่อการมีหรือเสียสตรีจำนวนมาก โดยอ้างถึงความสำเร็จในรูปแบบต่างๆ ที่เกิดจากการกระทำและความหมายของแต่ละคำในบริบทข

ประโยค - มังคลตกติบทนี้มีแปล เล่ม ๔ หน้า 80 ภูมาสังกัปติสุดว่า " บทว่า ถูกิ ได้แก้ จักอันคมดูมิได้โกน. บทว่า อาสโก ความว่า ย่อมามินดี เพราะความที่อุจุคลาสรรธ นั้น เป็นหนุอ่านความพิศษาให้. ภูมาวิ้งดัง

บทความนี้วิเคราะห์ความอยากและทุกข์ในชาดก โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ตัวหนึ่งที่ประสบกับความอยากที่จัดจ้านจนต้องออกจากป่า ข้อคิดเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากความโลภ และการเข้าใจในความหมุนวนของชีวิต ที่สา

ประโยค ๕ - มังคลฏีกาปีนี้นี้เล่ม ๔ หน้า ๘๑ ปัญญาโปรสถานว่า "ข้าพเจ้าดูถูกฉัน (ละเลย) ที่อยู่ของตน ได้ไปสู่ที่ชุมชน เพราะความเป็นผู้มีมาก. ชนทั้งหลายออกจากบ้านนั้นแล้ว ฟากันโโย ข้าพเจ้าด้วยเกาทัณฑ์. ข้

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีมนุษยสัมพันธ์และการรักษาโอวาทในชุมชน โดยมีตัวอย่างจากปัญญาโปรสถานที่เคยดูถูกที่อยู่ของตนและถูกผลักดันให้ออกจากชุมชน และสรุปว่าความเป็นผู้มีมากควรรักษาให้ดี เพื่อไม่ให้เ

ประโยค- มังคลดาภิเษกปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 82 [๒๐] อรรถกถา-เทวดาเอกนิบาตอ้างคตตรินิยกล่าวว่า "ที่ซ่อว่า มหิจ-ฉตา ได้แก่ ความโลกใหญ่ ที่ท่านหมายกล่าวไว้ว่า บรรดาธรรมเหล่านั้น ความเป็นผู้ออกใหญ่ เป็นใน ?

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่ความหมายของความอยากและความเป็นผู้ออกใหญ่ตามที่กล่าวไว้ในอรรถกถาเทวดาเอกนิบาต โดยเน้นถึงความปรารถนาที่เกิดจากความเป็นไปของความอยากและวัตถุที่มากมาย ซึ่งส่งผลต่อการต้องการของบุคคลในเ

ประโยค- มังกีคติทับนี้นั้นแปล เล่ม 4 หน้า 83 โดยอรรถ ความเป็นผู้ปรารถนาใหญ่ๆ นี้คืออาระนั่นเอง เหตุนัน ท่านจึงกล่าวว่า ราโคาสารโคเป็นต้น. อรรถกถื้ออัญญาสลิมิว่า "สภาพใจ ย่อมกำหนดนานเหตุนัน สภาพนัน ชื่

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความปรารถนาใหญ่ในพุทธศาสตร์ เช่น ความเป็นผู้มีความปรารถนาใหญ่ (มหิฏฐา) ได้被อธิบายว่าเป็นการที่บุคคลมีความปรารถนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ บทความยังอ้างถึงอรรถกถาและสูตรต่างๆ ที่

ประโยค & มังกรคติบทนี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๔ [๒๒๒] อรรถถาถาวังกว่าว่า "จริงอยู่ บุคคลผู้อุปถัมภ์อธิษฐาน ใหญ่ ย่อมเป็นผู้ปรารถนาจะประกาศ ศีล หรือคันธะ หรือธงคุณ โดยที่สุดแม้ว่าการอยู่ในป่า ของตน แม้มีปร

บทนี้กล่าวถึงบทบาทของบุคคลในการประกาศคุณธรรมและศีล โดยยกเสนอภาพเปรียบเทียบกับพ่อค้าที่ย่อมดึงดูดคนให้เห็นของที่ตนมีและเรียกร้องให้ร่วมรับรู้ พร้อมทั้งอธิบายถึงโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถาทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๕ นั่น มีเรื่องเหล่านี้ (เป็นอุทาหรณ์) [เรื่องกิริยาหนุ่ม] ได้ยินว่า กิญญหนุ่มผู้หนึ่ง ชอบขนมเปี๊ยะ ครั้งนั้น มารดาวของเธอ จะทดลองการปฏิบัติ คิดว่า "ถ้าครู

เนื้อหาเกี่ยวกับพฤติกรรมของกิญญหนุ่มที่ติดขนมเปี๊ยะ และการทดลองถวายขนมจากมารดาซึ่งแสดงให้เห็นถึงการไม่รู้จักประมาณในการรับประทาน นอกจากนี้ยังมีการบรรยายถึงพระเจ้าสิมหราชที่ถวายทานในทุกสัปดาห์ โดยถูกปร

ประโยค ๕ : มังคลิดิติบทนี้เป็นแปล เล่ม ๔ - หน้า 86 มาตร." ภิญฺ ญ ถวายพระพรว่า "อย่าเลย มหาบพิตรภิญฺ ทั้งหลายจงรับภิญฺ โดยประมาณของตน" ดังนี้แล้ว มิได้ให้นมาตราญูปเดียว. ภิญฺ ทุกรูป ได้รับภิญฺ พอค

บทความนี้พูดถึงการหาอภิญฺในบริบทของพระราชาและการใช้ชีวิตร่วมกัน โดยเน้นถึงการแบ่งปันอย่างมีประมาณ ไม่ให้เกิดความโลภ และขีดเส้นแบ่งการพอใจในสิ่งที่มี ลดความเบียดเบียนและช่วยสร้างความรักในสังคม สิ่งสำคั